Τύχη, Θεά της Ευτυχίας

Η Τύχη ήταν η θεά της ευτυχίας, της ευημερίας και του πεπρωμένου των πόλεων — κάθε ελληνική πόλη είχε τη δική της Τύχη, στεμμένη με πυργωτό τείχος σαν προσωποποίηση της ίδιας της αστικής ζωής. Στους ελληνιστικούς χρόνους ανήλθε σε εξαιρετική προβολή ως η θεότητα που κυβερνούσε την τύχη και την έκβαση σε έναν αβέβαιο κόσμο. Οι Ρωμαίοι την κληρονόμησαν ως Fortuna, της οποίας ο τροχός γυρίζει στο κέντρο κάθε ιστορίας ανύψωσης και πτώσης.