Σπαρτιάτης πολεμιστής σε άμυνα

Η αμυντική σπαρτιατική στάση — με ασπίδα στηριγμένη, δόρυ χαμηλά — ήταν το βάθρο του πολέμου της φάλαγγας. Κάθε πολεμιστής δεν προστάτευε τον εαυτό του αλλά τον άνθρωπο στ' αριστερά του, του οποίου η δεξιά πλευρά καλυπτόταν από τη δική του ασπίδα. Το αλληλένδετο αυτό σύστημα σήμαινε ότι το σπάσιμο της σπαρτιατικής γραμμής ήταν σχεδόν αδύνατο, και ότι η προσωπική γενναιότητα ήταν αδιάκριτη από το συλλογικό καθήκον. Το να στέκεσαι σε άμυνα σήμαινε να στέκεσαι για τον διπλανό σου.