Άγαλμα Αετού, Απογειώνεται

Η στιγμή της απογείωσης — με τα φτερά απλωμένα και το βάρος να ανυψώνεται — είναι η πιο φορτισμένη στιγμή της εικονογραφίας του αετού. Για τους Έλληνες αντιπροσώπευε τη θεϊκή ανάληψη: την ψυχή που υψώνεται, τον αγγελιοφόρο που αναχωρεί, τη βούληση του Δία που περνά από τη σκέψη στην πράξη. Το γλυπτό αποτυπώνει τη μεταβατική αυτή στιγμή της καθαρής δυναμικής, όταν η ακινησία μετατρέπεται σε κίνηση και το πτηνό γίνεται φορέας της μοίρας.